„Pani C. cierpiała od ponad trzech lat z powodu drażniących wyprysków na ramionach. Próbowała różnych maści i płynów — bez żadnego efektu. Przekonano ją wreszcie, by spróbowała działania uryny, z której robiła sobie okłady na noc. Wysypka całkowicie znikła w przeciągu kilku tygodni. W przypadku tym nie stosowano żadnego postu czy innych środków.
Duża brodawka na twarzy
Pani C. twierdzi, że stosowała taką samą kurację w przypadku niespotykanej wielkości narośli na swojej twarzy, która w krótkim czasie uległa wysuszeniu i odpadła nie pozostawiając blizny.
(Wszystkie te trzy powyższe przypadki dostarczone zostały przez pana WarnockFielden.)
Guz na ramieniu
Mężczyzna lat około 58. Przez kilka tygodni przebywał w szpitalu pod obserwacją i leczeniem, lecz pod koniec tego terminu oświadczono mu, że jest nieuleczalnie chory i odesłano go do domu by mógł umrzeć, zalecono jednak, by pozostawał w kontakcie z miejscowym lekarzem. Od niego to otrzymał szczególny lek, który miał nosić wszędzie ze soba, a który miał rozpuszczać każde pożywienie, jakie zjadł. Kiedy na prośbę swego byłego pacjenta po raz pierwszy zobaczyłem chorego był on rzeczywiście umierający, ale nie tyle z powodu choroby, co z powodu tego potężnego medykamentu, jaki dostał. Zauważyłem, że gałki jego oczu były znacznie wytrzeszczone, był szczupły, ale nie wycieńczony. Opowiedział mi, że był bardzo ostrożny w jedzeniu, ciężko pracował jako robotnik, trzymał się ustalonych godzin, nigdy nie był przeziębiony, nie miał zaparć ani biegunki. Jego jedynym nałogiem było zażywanie tabaki, ale rok temu porzucił i to przyzwyczajenie. Podczas mojej pierwszej wizyty przebywałem z nim tylko kilka minut, zaleciłem mu post i nie picie niczego poza zimną wodą i każdą kroplą uryny jaką wydalał, czy to w dzień czy w nocy. Powiedziałem mu także (i jego żonie), by nie dziwili się żadnym objawom jakie mogą się zdarzyć w procesie eliminacji. Jego odchody musiały być zatrzymywane dla mojej kontroli. Trzy dni później wezwano mnie ponownie, by pokazać trzy duże wiadra pełne cuchnącej, wstrętnej materii jaką wydalił — wydalanie rozpoczęło się w 24 godziny po wzięciu pierwszego łyku uryny. Wystąpiło także znaczne rozchwianie jelit i obfite wydalanie kataralnej wydzieliny z nosa. Faktycznie zmuszony by używać tuzina chusteczek, które były pobrudzone nie tylko wydzieliną ropną, ale także TABAKĄ. Post byl kontynuowany i w ciągu tygodnia cała wydzielina znikła. Pokuta została przerwana po i o dniach — a pacjent był wyleczony. W czasie gdy to piszę ma ponad 70 lat. Przypadek ten jest interesujący, ponieważ służy ukazaniu, że przy pomocy urynoterapii jest zupełnie zbędnym znać nazwę choroby. Jest dodatkowo interesujące, jak wykazano, że obce substancje — tabaka w tym, przypadku — mogą być zatrzymywane w tkankach miesiącami po tym jak ciągłość ich przyjmowania została przerwana, będąc jedynie usuniętymi podczas oczyszczającego postu. Historia ta przypomina mi, że wybitny niemiecki naturopata, Louis Kuhne, donosił o przypadku, gdzie podczas oczyszczającego leczenia pot pacjenta miał zapach środków farmakologicznych, jakich allopaci używali w jego leczeniu — czy raczej — tłumieniu choroby.“(2)